Marie-Louise Sorbac

Frans-Argentijnse beeldhouwer – Geboren in 1959

In den beginne was er stier. Pablo. Een zowel moderne en primitieve sculptuur die in het gezicht de volle kracht van het dier concentreert. Als een etnisch masker. Maar het heeft niets eng. Door de verhoudingen- of door de onevenredigheden – legt het zijn aanwezigheid als een beschermend dier. Een bescherming waarmee het zich identificeert. Klein van formaat maar wordt zeer snel vertrouwd. De hand kan het daar plaatsen waar het zijn plaats vindt, als een evidentie.

Het werk van Marie Louise Sorbac, contrasterende in uiterlijk, gemaakt van vol of leeg, curven of structuren, beschijnt het metaal met een lichte of een warme tint, kampeert personages, mens en dier, wier nabijheid ons ofwel aanklampt ofwel gerust stelt. Bovendien heeft elk zijn naam, een emotionele link aanbiedend, hun aanwezigheid uitnodigend in de privacy van onze ruimte.

De ‘absolute’ dierencollectie’ in brons combineert de zuiverheid van de lijnen met de vlotte zoetheid van het edele materiaal. Vleugels, de gebogen ruggen, trekken zowel de aanraking als het strelen van de blik. Deze wilde dieren zoals ‘Serena’ de leeuwin of ‘Oscar’ de chimpansee hebben geen ogen maar ze bedekken ons met hun aandacht. Hun essentiële schoonheid is verankerd in de aarde, en zendt de kracht en de volheid van een welwillende, moeder natuur, oprijzend in de kunstwereld vanuit het gedroomde paradijs uit de kindertijd.

In 2015 ontving Marie Louise Sorbac op het Salon van de Société Nationale des Beaux-Arts in Parijs, de “prijs François Pompon “die de wildlife kunstenaar beloont voor ‘Prosper’ en ‘Paloma’, twee beelden die een beer en een duif in brons voorstellen.

Wat betreft de vertegenwoordiging van de mens, zoals in de collecties “De tijdgenoten”, “Les Veilleurs”, of “Origines”, uit industriële afval materialen, maakt zij deel van een wederopbouw-werk. Deze intuïtieve assemblage geeft vorm aan doorboorde, verpletterde, gesneden en gebogen metalen. Marie Louise Sorbac recycleert materiaal, gaat op zoek naar identiteit in een gefragmenteerd universum. Dit resulteert in radioscopische werken, zoals “Origine”, “De Veerman”, “Adam”, arm aan vlees maar rijk aan verlangen om te bestaan. Een symbolische mensheid waarvan elke vertegenwoordiger de poortwachter zou zijn van een onbekende stam, bijna onverwoestbaar, in staat tot wedergeboorte, tot solderen van de ziel aan het materiaal.

Mane Louise Sorbac werd geboren in Argentinië, Buenos Aires, uit een Franse vader en een Argentijnse moeder, in een gezin van drie generaties van verzamelaars en decorateurs.

Ze exposeerde in Frankrijk in verschillende Parijse galerijen, op de Ambassade van Argentinië, op l’espace Landowski in Boulogne, bij Unesco, onlangs bij Mad Lords in Parijs, bij Carrousel du Louvre, in Brussel en het Constantijn paleis in Sint-Petersburg.